ΕλληνικάEnglishDeutschRussian

book-now-button

JUNIOR SUITE ΘΑΛΕΙΑ

Στην ελληνική μυθολογία, μία από τις εννέα Μούσες ήταν και η Θάλεια, κόρη της Μνημοσύνης και του Δία. Θεωρείται πλησιέστερη στην Τερψιχόρη.

Ήταν προστάτιδα ιδεατή ανθρωπόμορφη θεότητα της ευπρεπούς και κόσμιας ευθυμίας. Παριστανόταν μόνο με τα σύμβολά της: αόρατη στα συμπόσια ως εμπνεύστρια των εύθυμων τραγουδιών, στα οποία τόνιζε το πνευματώδες κυρίως στοιχείο, βοηθούμενη από την «ιλαρότητα» (ευχαρίστηση) των «ευωχουμένων» (συνδαιτυμόνων).

Έτσι ως θεότητα της «καλής διάθεσης» και της έναρξης του κεφιού αποχωρούσε μόλις άρχιζε ο θορυβώδης «κώμος». Επίσης, η Μούσα Θάλεια είχε υπό την προστασία της τη βουκολική ποίηση, δηλαδή τα αντίστοιχα σημερινά δημοτικά τραγούδια και αργότερα την κωμωδία. Γι΄ αυτό και παριστανόταν συνήθως με στέφανο κισσού στη κώμη, κρατώντας στο δεξί χέρι προσωπείο (μάσκα) θεάτρου και στο αριστερό κοινό βακτήριο (= ράβδο), με ελαφριά ένδυση και ενίοτε με τρίχινο χιτώνα, (ακριβώς τα σημερινά ακόμη σύμβολα του χώρου της δημοτικής μουσικής).

Το όνομά της προήλθε από το ρήμα θαλλέω - Θαλλώ, που σημαίνει βλαστάνω άφθονα, ανθίζω πλούσια, ευδοκιμώ. Ρήμα που ήταν εύχρηστο μόνο στον Ενεστώτα και Παρατατικό χρόνο. Το ουσιαστικό θάλλος σήμαινε ο κάθε νέος κλώνος, κοινώς βλαστάρι.

Η σουίτα Θάλεια είναι 21 μ2 βρίσκεται στον 1ο όροφο της πίσω μεριάς του σπιτιού, το παράθυρο της, έχει θέα στην πισίνα του αρχοντικού, όπου και βρισκόταν ο κήπος, και μπορεί να φιλοξενήσει 2 άτομα σε υπέρδιπλο κρεβάτι.

Το παράθυρο με την προσθήκη του σίδερου είναι ειδικά φιλοτεχνημένο, όπως τα παράθυρα των σπιτιών της εποχής. Το ξύλο και ιδιαίτερα η πέτρα, θυμίζουν κάτι από άλλη εποχή.

Το δωμάτιο αυτό όπως και όλος ο όροφος στον οποίο βρίσκεται, ήταν το κελάρι και η αποθήκη τροφίμων που είχαν τότε όλα τα παλιά αρχοντικά σπίτια.